«Να διεκδικείς όλα όσα σού αξίζουν, χωρίς να κάνεις βήμα πίσω»

- in EDITORIAL, ΓΝΩΜΕΣ-ΑΠΟΨΕΙΣ

Η ζωή είναι μικρή άνθρωπε, γι’ αυτό να τή ζεις με τον τρόπο και τη δύναμη που τής αρμόζει.

Να νιώθεις ευγνωμοσύνη, για όσα έχεις κι αν κάτι είναι μέσα σου λειψό διεκδίκησέ το. Να διεκδικείς όλα όσα σού αξίζουν, χωρίς να κάνεις βήμα πίσω. Aμετακίνητος να είσαι, κατακτώντας όλα εκείνα τα μικρά, που μπορεί να φωτίσουν το χαμόγελό σου.

Μεγάλη υπόθεση το χαμόγελο, φίλε μου. Ιερό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, γιατί κανένας δεν έχει δικαίωμα να στό στερεί, ούτε καν ο ίδιος σου ο εαυτός. Ναι, για εκείνον τον καταστροφικό εαυτό μιλώ που πολλές φορές προσπαθείς να τόν νικήσεις… πόσες μάχες έδωσες και δίνεις μαζί του εσύ μόνο ξέρεις, αλλά να χαίρεσαι που έχεις εαυτό, είναι προσόν στις μέρες μας.

Μην κανεις το λάθος να θεωρήσεις κατι στη ζωή σου δεδομένο και μην πέσεις στην παγίδα του αυτονόητου, τα δεδομένα εύκολα γίνονται ζητούμενα κι όταν έρθει η ώρα να τό κατανοήσεις, ίσως να είναι πολύ πολύ αργά πια.

Γι’ αυτό ό,τι αγαπάς τρυφερά να τό φροντίζεις σαν να είναι το πολυτιμότερο πράγμα στη γη και να εκτιμάς άνθρωπε, βαθιά και αληθινά.

Να εκτιμάς, να λες ευχαριστώ άπειρες φορές σε αυτούς, που τό αξίζουν και συγγνώμη αν κάνεις λάθος, γιατί τα λάθη ίσως να φτιάχτηκαν για τη συγχώρεση και την ευλογία της.

Και για τις επιθυμίες σου, σκληρά να παλεύεις άνθρωπε, με νύχια και με δόντια κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό.

Μην καταστήσεις την ψυχή σου και τα θέλω σου ένα απέραντο νεκροταφείο, για χάρη των άλλων. Mη φτάσει ποτέ εκείνη η καταραμένη ώρα, που ίσως θρηνήσεις τον εαυτό σου.

Σκάλισε το μέσα σου, ανακάλυψε τις επιθυμίες σου και πράξε με λαχτάρα. Άνοιξε τον δικό σου δρόμο και βάδισε το μονοπάτι σου μόνο με περηφάνια, γιατί όπως έλεγε κι αυτός ο Κρητικός μάγκας Καζαντζάκης “΄Ο,τι επιθυμείς να τό φωνάζεις δυνατά, αγρίμι να γίνεσαι. Δεν ταιριάζει η μετριότητα, με τη λαχτάρα”.

Στηρίξου πάνω σου, άνθρωπε ! Πίστεψε σε σένα, ακόμα και τις στιγμές που νιώθεις τα πόδια σου αδύναμα, εκείνη τη μαύρη στιγμή, που τά νιώθεις να τρεκλίζουν έτοιμος να καταρρεύσεις.

Πέσε ! Kαλά ακούς…
Πέσε, πρέπει να πέσεις, έτσι είναι η φύση μας, μα επιβάλλεται να σηκωθείς ξανά και να προχωρήσεις, το πότε και το πώς είναι δική σου υπόθεση.

Μη ζητήσεις βοήθεια, ούτε να τείνεις το χέρι σε κανένα, η λύση είσαι μόνο εσύ και μόνος σου πρέπει να ξετυλίξεις το κουβάρι. Αυτό το κουβάρι που σού ανήκει, δεν είναι του διπλανού σου, γι’ αυτο μην τό παρατήσεις, σε χέρια ξένα.

Μείνε στο πάτωμα, άκουσε τους χτύπους της καρδιάς σου, αφουγκράσου την ψυχή σου, βοήθησέ την να ξεράσει όλα εκείνα τα σκουπίδια. Συλλογίσου, ξέσπασε και κλάψε… Κλάψε πολύ, τόσο πολύ ώσπου να φτάσεις στο σημείο να μη νιώθεις κι έπειτα συγχώρεσε. Συγχώρεσε τον εαυτό σου για τα αμέτρητα λάθη, που τού καταλογίζεις κι αγκάλιασέ τον με όση δύναμη σού ‘χει απομείνει. Αν έχεις τα κότσια, συγχώρεσε κι αυτούς, που σέ έφτασαν στο σημείο να κυλιέσαι … μικρή είπαμε η ζωή κι αυτό είναι ένα μονοπάτι κάθαρσης.

Να χαίρεσαι, που μπορείς και κλαις, που πονάς, που έχεις ψυχή, όπως να χαίρεσαι, που δεν δηλώνεις αλάνθαστος, παρτάκιας και αναίσθητος.

Ναι, σε σένα άνθρωπε μιλάω, που είσαι ακόμα γονατισμένος, πεσμένος στο έδαφος, για σένα που νιώθεις λίγος και μικρός.

Να θυμάσαι πως η ουσία δεν βρίσκεται στην πτώση, αλλά στην ανύψωση κι αν δεν χαμηλώσεις, αν δεν συρθείς, δεν πρόκειται να βιώσεις αυτή την ευλογημένη γεμάτη υπερδύναμη στιγμή, δεν θα ανακαλύψεις ποτέ εκείνες τις απόκρυφες μαγικές δυνάμεις του είναι σου.

Κι αν καμία φορά μείνεις παραπάνω από όσο έπρεπε στο πάτωμα, μην ντραπείς ! Κανείς δεν είναι άτρωτος. Ένα πράγμα έχε στο νου σου, πως τα πατώματα είναι δύναμη, γι’ αυτό καμμία φορά να τά επιζητείς.

Σκέψου πως αυτά σε έχουν κάνει τον άνθρωπο, που είσαι σήμερα. Να είσαι περήφανος.

Εγώ πάντως είμαι.

Γράφει η Κ. Μιχελάκη

Πηγή: loveletters.gr
Εικόνα: © Marilla Muriel

Διαβάστε Επίσης

«H χαρά να δίνεις είναι μεγαλύτερη απ’ το να παίρνεις»

«dropcap] Ά λλη χαρά δεν είναι πιο μεγάλη