Μην παραιτείσαι… (ALVARO YUNQUE)

- in EDITORIAL, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Μην παραιτείσαι… (ALVARO YUNQUE)

Ήταν μια φορά μια κάμπια που είχε ερωτευτεί ένα λουλούδι.

Ήταν, οπωσδήποτε, ένας αδύνατος έρωτας, αλλά το έντομο δεν σκόπευε να αποπλανήσει το λουλούδι, ούτε να κάνει σχέση μαζί του. Ούτε καν ήθελε να τού μιλήσει για έρωτα. Ονειρευόταν μόνο να φτάσει μέχρι το λουλούδι και να τού δώσει ένα φιλί. Μόνο ένα φιλί.

Κάθε πρωί και κάθε απόγευμα, η κάμπια έβλεπε τον αγαπημένο της όλο και πιο ψηλά, όλο και πιο μακριά. Κάθε νύχτα, ονειρευόταν πως τελικά τόν έφτανε και τόν φίλαγε.

Μια μέρα, η μικρή κάμπια αποφάσισε πως δεν μπορούσε να συνεχίσει να ονειρεύεται κάθε νύχτα το λουλούδι και να μην κάνει τίποτα, για να πραγματοποιήσει το όνειρό της. Έτσι, θαρραλέα, ανακοίνωσε στους φίλους της τους σκαραβαίους, τα μυρμήγκια και τα σκουλήκια ότι θα σκαρφάλωνε στο κοτσάνι, για να φιλήσει το λουλούδι.

Όλοι συμφώνησαν πως είχε τρελαθεί, και οι περισσότεροι προσπάθησαν να τη μεταπείσουν, αλλά δεν υπήρχε τρόπος: η κάμπια σύρθηκε μέχρι τη ρίζα του μίσχου κι άρχισε την ανάβαση. Σκαρφάλωνε όλο το πρωί κι όλο το απόγευμα αλλά, όταν ο ήλιος κρύφτηκε, οι μύες της είχαν εξαντληθεί. «Θα περάσω τη νύχτα πιασμένη απ’ το μίσχο, κι αύριο θα συνεχίσω να ανεβαίνω. Είμαι πιο κοντά απ’ ό,τι χτες» σκέφτηκε, παρόλο που είχε ανέβει μόνο δέκα εκατοστά, ενώ το λουλούδι ήταν πάνω από ενάμισι μέτρο ψηλό. Ωστόσο, το χειρότερο είναι πως, ενώ η κάμπια κοιμόταν, το γλοιώδες και υγρό σώμα της γλίστρησε πάνω στο κοτσάνι και η κάμπια ξύπνησε εκεί ακριβώς απ’ όπου είχε ξεκινήσει μια μέρα πριν.

Η κάμπια κοίταξε προς τα πάνω και σκέφτηκε πως έπρεπε να κάνει διπλή προσπάθεια, κατά τη διάρκεια της μέρας και να πιαστεί καλύτερα τη νύχτα. Οι καλές της προθέσεις δεν ωφέλησαν καθόλου. Κάθε μέρα η κάμπια σκαρφάλωνε, και κάθε νύχτα γλιστρούσε ξανά μέχρι κάτω. Ωστόσο, κάθε νύχτα, ενώ γλιστρούσε ασυναίσθητα, συνέχιζε να ονειρεύεται το ποθητό φιλί.

Οι φίλοι της τής ζήτησαν να παραιτηθεί από το όνειρό της ή να ονειρευτεί κάτι άλλο, αλλά η κάμπια υποστήριξε με λογική, ότι δεν μπορούσε να αλλάξει το όνειρο που έβλεπε, ενώ κοιμόταν κι ότι, αν εγκατέλειπε τα όνειρά της, θα έπαυε να είναι αυτή που ήταν. Όλα συνεχίστηκαν έτσι για μέρες, μέχρι που ένα βράδυ…

Ένα βράδυ η κάμπια ονειρεύτηκε τόσο έντονα το λουλούδι, που τα όνειρά της μετατράπηκαν σε φτερά, και το πρωί η κάμπια ξύπνησε πεταλούδα, άπλωσε τα φτερά της, πέταξε μέχρι το λουλούδι και τό φίλησε.

ΒΑΣΙΣΟΥ ΠΑΝΩ ΜΟΥ

ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΪ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ OPERA ANIMUS

 

Διαβάστε Επίσης

Μ. Χ. Τζασίν: Θα αποκτήσουμε «σκύλους», που θα μάς φτιάξουν πυρηνικούς πυραύλους

Το πώς σκέφτεται και δρα η σημερινή Τουρκία,