«Εγώ, τον κόσμο μου τόν έχω ονειρευτεί γεμάτο αγάπη»

- in EDITORIAL, ΓΝΩΜΕΣ-ΑΠΟΨΕΙΣ

Τι όμορφο συναίσθημα να σέ αγαπάνε, όσοι αγαπάς. Σε έναν ιδανικό κόσμο δεν θα υπήρχε κακία, δεν θα ευδοκιμούσε η ζήλια. Οι άνθρωποι θα έδιναν βοήθεια χωρίς ανταλλάγματα, χωρίς να περιμένουν ανταπόδοση. Θα σηκώναμε τα ποτήρια μας και θα λέγαμε στην υγεία μας, με χαρά.

Τι ωραίο συναίσθημα το στην υγεία μας, τι ωραία ευχή. Σηκώνουμε τα ποτήρια μας και δεν ξέρουμε, γιατί ευχόμαστε και απλά τό λέμε, γιατί έτσι πρέπει. Πόσο πιο ωραίο να τό ευχόμαστε, επειδή τό νιώθουμε. Σε έναν ιδανικό κόσμο, θα σπέρναμε κόκκους χαράς σε χέρσα χωράφια και δεν θα θερίζαμε ανέμους. Σε έναν ιδανικό κόσμο, η αγκαλιά θα ήταν το όπλο μας και η ψυχή η δύναμή μας.

Καταφέραμε να βλέπουμε περίεργους τους ανθρώπους, που δίνουν την ψυχή τους. Μάς πνίγει η αγάπη τους και μάς τρομάζει η χαρά τους. Καταφέραμε να απομακρύνουμε ανθρώπους που μάς αγάπησαν, τούς διώχνουμε με τη σιωπή μας, χωρίς να ξέρουμε το γιατί. Ίσως, γιατί θέλουμε να τούς πληγώσουμε, που μάς αγάπησαν, ίσως επειδή κάποτε μάς πλήγωσαν κάποιοι άλλοι και αντί να τό ξεχάσουμε και να πάμε παρακάτω, βρίσκουμε την ευκαιρία να πληγώσουμε και εμείς. Όμοιος αντί ομοίων. Αυτό γινόμαστε. Αυτό καταφέραμε. Ξεχνάμε τον ιδανικό κόσμο και τα θέλω μας και γινόμαστε έρμαια κακών συναισθημάτων, χωρίς καν να τό καταλάβουμε.

Όχι ρε φίλε, συγνώμη, αλλά δεν θα πάρω. Θέλω να μείνουν όσοι μέ αγαπάνε. Όσοι δεν μέ αγαπάνε να μού τό πουν και να φύγουν. Και αν δεν μού τό πουν δεν πειράζει, ας φύγουν, απλά θα καταλάβω τον λόγο. Έχω τόσο πιστέψει σε έναν ιδανικό κόσμο, τόν έχω τόσο ονειρευτεί, έχω σεργιανίσει στα σοκάκια του, έχω μυρίσει τις μυρωδιές του, που θα έρθει. Δεν γίνεται να μην έρθει και αν δεν έρθει θα πάω εγώ σε αυτόν. Όσοι μάς αγαπάνε μένουν εδώ – όσοι δεν μάς αγαπάνε να πάνε στο καλό.

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου

dinfo.gr

Διαβάστε Επίσης

Συρία: 275.000 σύν… εκτοπισμένοι σε μια βδομάδα…

Περισσότεροι από 275.000 άνθρωποι έχουν εκτοπισθεί, εξαιτίας της