Να τόν αγαπάς τον εαυτό σου. Να δίνεσαι, αλλά να μη σκορπίζεσαι !

- in EDITORIAL, ΓΝΩΜΕΣ-ΑΠΟΨΕΙΣ

«Το μόνο που κερδίζεις, όταν νοιάζεσαι συνέχεια τους άλλους, είναι να κάνεις άσκοπους σταθμούς… Προχώρα μανάρι μου και μη φλυαρείς… Αυτοί που δεν μπορούν να σέ ακολουθήσουν είναι μάταιο να προσπαθείς να τούς πείσεις… Και αν υποκριθούν μια στιγμή πως σέ κατάλαβαν, αυτοί είναι που θα στή φέρουν χειρότερα… Να δίνεσαι, αλλά να μη σκορπίζεσαι…» – Αλκυόνη Παπαδάκη.

Συχνά ξεχνάμε τον εαυτό μας… Τόν αμελούμε… Τόν παραμελούμε… και εστιάζουμε στους άλλους…

Οι άλλοι γίνονται το αντικείμενο του μόνιμου ενδιαφέροντός μας… Και συνήθως προσδοκάμε… Προσδοκάμε από τους άλλους ότι θα αλλάξουν… Σαν να θέλουμε να γίνουν κάτι, που εμείς θέλουμε ή χρειαζόμαστε…

Άραγε όμως, εκείνοι μπορούν να γίνουν έτσι, θέλουν;

Νοιαζόμαστε λοιπόν για τον σύντροφό μας, την σύντροφό μας, φροντίζουμε, δίνουμε, εκφραζόμαστε… Και περιμένουμε…

Και συχνά δεν έρχεται αυτό που περιμένουμε… Ή έρχεται σε διαφορετικό βαθμό, με διαφορετικό τρόπο…

Ίσως, γιατί περιμένουμε από τους λάθος ανθρώπους, ίσως γιατί μπαίνουμε στη διαδικασία να εστιάζουμε μόνιμα στους άλλους…

Θα πρέπει όμως να θυμάσαι κάτι… ότι δεν μπορείς MONO εσύ να νοιάζεσαι…

Οι σχέσεις είναι διάδραση

Οι σχέσεις είναι αμφίδρομες… Οι σχέσεις χρειάζονται δύο, για να λειτουργήσουν…

Και ούτε πρέπει να προσπαθείς να πείσεις… Γιατί οι σχέσεις δεν χρειάζονται πειθώ…

Δεν πρέπει να πείσεις τον άλλον, για να νοιαστεί για σένα, δεν πρέπει να πείσεις τον άλλον, για να γίνει εκφραστικός ή να σού δείξει το ενδιαφέρον του και τα συναισθήματά του, γιατί με αυτό τον τρόπο ο άλλος θα νιώθει καταπιεσμένος και εσύ θα ζητάς μόνιμα και συχνά θα νιώθεις ενοχικά που ζήτησες (για άλλη μία φορά).

Να θυμάσαι ότι οι σχέσεις είναι αποδοχή του άλλου γι’ αυτό που είναι…

Οι σχέσεις δεν είναι υποκρισία… Ούτε μία μόνιμη επικοινωνία του ιδανικού και του εξειδανικευμένου…

Οι σχέσεις είναι να δώσουμε και να πάρουμε, χωρίς να τό ζητήσουμε… Γιατί οι σχέσεις κατά βάθος είναι απλές… Εμείς τις κάνουμε σύνθετες… Δεν πρέπει όμως μόνο να δίνουμε…

«Να δίνεσαι, αλλά να μη σκορπίζεσαι…», λέει η Αλκυόνη Παπαδάκη

Να επιλέγεις που δίνεσαι… Να επιλέγεις αυτούς που θα είναι δίπλα σου… Μην επιλέγεις να είσαι με κάποιον, απλά για να είσαι… Μην επιλέγεις να είσαι με κάποιον, για να καλύψεις μία βασική ανάγκη, όπως για παράδειγμα είναι η ασφάλεια… Γιατί όσο θα περνάει ο καιρός, τόσο πιο δύσκολο, πιο δυσβάσταχτο θα σού είναι να τό διαχειριστείς.

Να μην σκορπίζεσαι… Να μην κάνεις άσκοπους σταθμούς.. Συνήθως κάνουμε άσκοπους σταθμούς, λόγω της ανασφάλειάς μας και τη φοβίας μας, μήπως χάσουμε τον άλλον ή μήπως μείνουμε μόνοι.

Να τόν αγαπάς τον εαυτό σου

Να τόν φροντίζεις και να τόν προστατεύεις, από σχέσεις που μόνο σού ζητάνε και από ανθρώπους που τούς έμαθες να ζητάνε και να μη δίνουν…

Να τόν προστατεύεις τον εαυτό σου από σχέσεις, που σέ κάνουν να αμφισβητείς εσένα. Γιατί αυτές οι σχέσεις δεν θα αλλάξουν… Γιατί κάποιος, για να αλλάξει, πρέπει να τό επιλέξει… Οι άνθρωποι αλλάζουμε, πρέπει όμως να τό θέλουμε και να έχουμε ισχυρό κίνητρο.

Εσύ λοιπόν θα προσπαθείς κάθε φορά να δίνεις ολοένα και περισσότερα… Γιατί εσύ θα προσπαθείς κάθε μέρα και περισσότερο… Και οι άλλοι θα βολεύονται, ολοένα και περισσότερο. Και αυτό θα γίνεται απλά ένας φαύλος κύκλος σχέσεων, ένας φαύλος κύκλος ζωής…

Δεν χρειάζεται λοιπόν να φλυαρείς. Δεν χρειάζεται να προσπαθείς να πείσεις. Δεν χρειάζεται να τάζεις. Δεν χρειάζεται να προσπαθείς να κινητοποιείς μόνιμα εσύ τον άλλον. Πρέπει και ο άλλος να προσπαθήσει.

Μην φοβάσαι… Γιατί αν ο άλλος δεν θέλει, δεν μπορείς να τόν πείσεις… Το μόνο που κάνεις, είναι απλά να αποφεύγεις την αλήθεια… Είναι γλυκιά η αποφυγή, αλλά όσο περνάει ο χρόνος γίνεται επώδυνη…

Να τόν αγαπάς λοιπόν τον εαυτό σου… Να τόν αγαπάς και να μην τόν σκορπίζεις…

Και μην φοβάσαι να ζητήσεις βοήθεια, αν δεν τά καταφέρεις μόνος σου, μόνη σου…

Οι σύμμαχοι είναι δώρο στη ζωή μας.

Γράφει η Ελένη Σολταρίδου (psychology.gr)

dinfo.gr

Διαβάστε Επίσης

Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων: Οι κυρώσεις κατά της Τουρκίας

Μέτρα κατά της Τουρκίας υιοθέτησε επισήμως σήμερα 15