Γλυστρίδα ή Αντράκλα: Ένα αρχαίο θεραπευτικό φυτό με πλούσιες ιδιότητες !

- in EDITORIAL, ΥΓΕΙΑ, ΦΥΣΗ
Γλυστρίδα ή Αντράκλα: Ένα αρχαίο θεραπευτικό φυτό με πλούσιες ιδιότητες…

Η γλυστρίδα, αντράκλα , τρέβλο ή Portulaca oleracea, βρίσκεται στην κορυφή του καταλόγου των φυτών με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Ε, Α και ωμέγα-3 λιπαρό οξύ, που ονομάζεται άλφα-λινολενικό οξύ… (ALA). Ερευνητικές μελέτες δείχνουν ότι η κατανάλωση τροφών πλούσιων σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο στεφανιαίας καρδιακής νόσου, προστατεύουν πιθανώς από τον καρκίνο, τις φλεγμονώδεις παθήσεις, εγκεφαλικού επεισοδίου και να βοηθήσει στην πρόληψη της ADHD, αυτισμό και λοιπά αναπτυξιακά προβλήματα στα παιδιά, αφού 100 gr φρέσκα φύλλα γλυστρίδας παρέχει περίπου 350 mg άλφα-λινολενικό οξύ, ήτοι δεκαπέντε φορές περισσότερα ωμέγα-3 από ό τι τα περισσότερα μαρούλια που κυκλοφορούν στο εμπόριο.
Είναι μια εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, (1320 IU/100 g, παρέχει 44% της ΣΗΔ). Ένα φλιτζάνι (250 ml) βρασμένα φύλλα περιέχουν 90 mg ασβεστίου, 561 mg καλίου και πάνω από 2.000 IUs της βιταμίνης Α. Η βιταμίνη Α είναι ένα γνωστό ισχυρό φυσικό αντιοξειδωτικό και απαραίτητη βιταμίνη για την όραση. είναι επίσης αναγκαία για τη διατήρηση και το δέρμα. Η κατανάλωση βιταμίνης Α είναι γνωστό ότι βοηθάει στην προστασία από καρκίνο του πνεύμονα και της στοματικής κοιλότητας. Η Γλυστρίδα παρέχει έξι φορές περισσότερη βιταμίνη Ε από το σπανάκι και επτά φορές περισσότερη βήτα καροτίνη από τα καρότα. Είναι επίσης πλούσια σε βιταμίνη C, μαγνήσιο, ριβοφλαβίνη, κάλιο, φώσφορο και γλουταθειόνη.

Ένα φλιτζάνι μαγειρεμένη αντράκλα έχει 25 χιλιοστά του γραμμαρίου (20% της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης) της βιταμίνης C. Επίσης, περιέχει βιταμίνες του συμπλέγματος Β, όπως η ριβοφλαβίνη, νιασίνη, πυριδοξίνη και τα καροτενοειδή, καθώς και μέταλλα, όπως σίδηρο, μαγνήσιο, ασβέστιο, κάλιο, χαλκό και μαγγάνιο. Επιπλέον, υπάρχουν στη γλυστρίδα δύο τύποι βηταλαϊνης αλκαλοειδείς χρωστικές ουσίες, οι κοκκινωπές βήτα-κυανίνες και οι κίτρινες βήτα-ξανθίνες. Και οι δύο τύποι χρωστικών είναι ισχυρά αντι-οξειδωτικά με αντι-μεταλλαξιογόνες ιδιότητες.

Τη νύχτα, τα φύλλα παγιδεύουν διοξειδίο του άνθρακα, το οποίο μετατρέπεται σε μηλικό οξύ (η αρχή της όξυνσης μήλων), ενώ το μηλικό οξύ μετατρέπεται σε γλυκόζη. Όταν η συγκομιδή πραγματοποιηθεί νωρίς το πρωί, τα φύλλα έχουν δέκα φορές μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε μηλικό οξύ (το μηλικό οξύ βοηθάει στη διάσπαση από τις πέτρες στη χολή), ενώ, όταν η συγκομιδή γίνει αργά το απόγευμα, έχουν μια σημαντικά πιο πικάντικη γεύση.

Μισό φλιτζάνι φύλλα γλυστρίδας περιέχουν 910 mg οξαλικού οξέος, μια ένωση που εμπλέκεται στο σχηματισμό των λίθων των νεφρών. 100 gr φρέσκα φύλλα περιέχουν 1,31 gr οξαλικού οξέος, περισσότερο από ό τι στο σπανάκι (0,97 g/100 g) και μανιόκα (1,26 g/100 g). Ως εκ τούτου, άτομα με πέτρες στο ουροποιητικό σύστημα καλόν είναι να αποφεύγουν την κατανάλωση γλυστρίδας και ορισμένα λαχανικά, ανήκοντα στην οικογένεια των Amaranthaceae και Brassica. Η επαρκής πρόσληψη νερού, επομένως, συνιστάται για τη διατήρηση κανονικής παραγωγής ούρων.

Η μαγειρεμένη αντράκλα μειώνει τη συνολική περιεκτικότητα σε διαλυτό οξαλικό οξύ κατά 27%, καθότι περιλαμβάνει νοραδρεναλίνη, άλατα ασβεστίου, ντοπαμίνη, L-DOPA, μηλικό οξύ, κιτρικό οξύ, φολικό οξύ, γλουταμινικό οξύ, ασπαργικό οξύ, νικοτινικό οξύ, αλανίνη, γλυκόζη, φρουκτόζη και σακχαρόζη.
Ο Γεωπόνος της Δ/νσης Αγροτικής Ανάπτυξης Χανίων, Παντελής Βογιατζάκης, δηλώνει: η χρήση της γλυστρίδας ως θεραπευτικό φυτό στην Ευρώπη, το Ιράν και την Ινδία, έχει ιστορία τουλάχιστον 2.000 ετών και πιθανότατα καταναλωνόταν ως λαχανικό πολλά χρόνια πριν. Στην αρχαία Ρώμη, η γλυστρίδα εχρησιμοποιείτο για τη θεραπεία των πονοκεφάλων και της δυσεντερίας. 

Η γλυστρίδα, πολύτιμο φυτό, θεωρείται κατάλληλη ως καταπραϋντικό στα γαστρεντερικά προβλήματα, όπως η δυσεντερία, η διάρροια και οι αιμορροΐδες, ενώ συχνάκις, χρησιμοποιείται η φράση: «Γλυστρίδα έφαγες», για όποιον μιλάει ακατάπαυστα. Σύμφωνα με τη διδάκτορα Ιατρικής και πρόεδρο της Συντονιστικής Επιτροπής Διατροφής του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας των ΗΠΑ, κα Σιμοπούλου, η μεγάλη περιεκτικότητα του φυτού σε Ω3-λιπαρά οξέα, τό καθιστά ιδιαιτέρως ωφέλιμο για τον ανθρώπινο οργανισμό.
Ο Θεόφραστος (372-287 π.Χ.) -πατέρας της βοτανικής- συνιστούσε τη γλυστρίδα ως φάρμακο για την καρδιακή ανεπάρκεια, το σκορβούτο, τον πονόλαιμο, τον πόνο στα αυτιά, το οίδημα στις αρθρώσεις και την ξηροδερμία(…).

Στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική, τα φύλλα του φυτού χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση: δηγμάτων εξ ερπετών, βακτηριακής δυσεντερίας, διάρροιας, αιμορροΐδων, αιμορραγίας μετά τον τοκετό και εντερικής αιμορραγίας. 

Ουσία τε και πράξει:
Επ’ ουδενί, αντικαθίσταται η ιατρική γνωμάτευση.
 

Διαβάστε Επίσης

«H χαρά να δίνεις είναι μεγαλύτερη απ’ το να παίρνεις»

«dropcap] Ά λλη χαρά δεν είναι πιο μεγάλη