Σ.Καλεντερίδης: Οι Σύγχρονοι Ήρωες Είναι Ελεύθεροι Πολίτες

- in ΑΡΘΡΟ, ΓΝΩΜΕΣ-ΑΠΟΨΕΙΣ

Ούτε Σωτήρες – Ούτε Κόμματα

Δύο χιλιετίες και πέντε αιώνες πριν, η πολιτική επιστήμη βρήκε σε αυτά τα χώματα τις ρίζες της. Εδώ, βρήκε τις απαρχές της και η εφαρμοσμένη πολιτική. Επρόκειτο όμως για πολιτική του συλλογικού συμφέροντος, και όχι για πολιτική των «συμφερόντων». Σήμερα φαίνεται πως οφείλουμε στη συλλογική μας επιβίωση, να ξαναφτιάξουμε την πολιτική, για να φτιάξουμε τη δημοκρατία μας.

Πώς; Έχοντας πλέον δοκιμάσει τα πάντα, φαίνεται πως η λύση δεν πρόκειται να έρθει από εντός του πολιτικού συστήματος. Ταυτόχρονα, παρατηρώντας τη χρόνια διαφθορά και ανεπάρκεια του πολιτικού προσωπικού της Ελλάδας, είναι πλέον ξεκάθαρο πως δεν φαίνονται σωτήρες και ηγέτες στον ορίζοντα. Συνειδητοποιήσαμε ευτυχώς πως δεν υπάρχουν ιππότες, να μάς σώσουν «καβάλα στ’ άλογο» και να μάς οδηγήσουν στη γη κάποιας επαγγελίας. Επιτέλους, τελειώσανε και οι μαύροι καιροί, τότε που οι ανίκανοι δημαγωγοί έβγαιναν στα μπαλκόνια και υποβάθμιζαν τη χώρα και τους πολίτες με τα ψέματα και τη γραφικότητα τους. Στον κόσμο του πολιτικού ενήλικα οι λέξεις σωτήρας και πολιτικός ηγέτης προκαλούν τον οίκτο ή τον γέλωτα – ανάλογα με το αν χρησιμοποιούνται σοβαρά ή όχι. Επί της ουσίας περιγράφουν έναν αδύναμο πολιτικό στόχο, ευάλωτο σε εξωτερική επιρροή και έλεγχο. Ήρθε η ώρα να ξεμπερδέψουμε με τους ανειδίκευτους – παντογνώστες και τους επαγγελματίες πολιτικούς. Ήρθε η ώρα να τελειώσουμε με τους δήθεν «αντιπροσώπους», οι οποίοι εύκολα χρηματίζονται, εξαγοράζονται και εκβιάζονται, από συμφέροντα εντός και εκτός της χώρας. Ήρθε η ώρα να αναλάβουμε την εξουσία εμείς οι πολίτες. Ήρθε η ώρα του δ.
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη;

Πως εμείς είμαστε αυτοί που περιμέναμε. Αν δεν ασχοληθούμε εμείς με τα κοινά, κανείς δεν πρόκειται να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της κοινωνίας μας. Ο Αριστοτέλης μάς υπενθυμίζει πως «στην Ολυμπία δεν στεφανώνονται οι καλύτεροι και οι ισχυρότεροι, αλλά αυτοί που λαμβάνουν μέρος στους αγώνες (διότι από αυτούς αναδεικνύονται οι νικητές), ομοίως και για τα αγαθά της ζωής, αυτοί οι οποίοι πράττουν, κερδίζουν δικαίως και τα έπαθλα» (Ηθικά Νικομάχεια/Ά/1099a). Εμείς είμαστε η λύση, μακριά από σωτήρες και κόμματα. Αληθινά και ελεύθερα.

Γιατί λοιπόν φτιάξαμε ένα υπερκομματικό κίνημα και όχι ακόμα ένα κόμμα – απόκομμα; Λόγω του πολιτικού και πολιτειακού μας συστήματος, τα κόμματα στην Ελλάδα δεν δύνανται να λειτουργήσουν με δημοκρατικό τρόπο. Ως επί το πλείστον, πρόκειται για προσωποκεντρικούς πελατειακούς οργανισμούς, ελεγχόμενους από συγκεκριμένα άτομα, εμφορούμενους από ξεπεσμένες και αναχρονιστικές πολιτικές ιδεολογίες. Ο ανύπαρκτος και οπισθοδρομικός διχασμός «δεξιάς – αριστεράς», αποτελεί τραγικότατο παράδειγμα των ανωτέρω, ενώ τη θλιβερή ολιγαρχική εικόνα συμπληρώνουν μεσαιωνικές πρακτικές όπως νεποτισμός, ευνοιοκρατία, πολιτική βαρονία και οικογενειοκρατία. Το χειρότερο όμως είναι πως εκ φύσεως τα κόμματα κομματιάζουν και διχάζουν τους πολίτες.

Με την καθαρά δημοκρατική πλατφόρμα των 10 ιδεών «κοινής λογικής» του δ, είμαστε σε θέση να πρεσβεύουμε και να πολεμάμε για τα αυτονόητα, δίχως εξωτερικές επιρροές και οχλήσεις. Αποφασίσαμε να παραμείνουμε ελεύθεροι να λέμε την αλήθεια και όχι αυτό που κάποιος μπορεί να επιθυμεί να ακούσει. Ελεύθεροι από υποσχέσεις, κομματικούς συμβιβασμούς και ισορροπίες, βουλευτικούς μισθούς και κρατικές επιχορηγήσεις. Ελεύθεροι να μιλάμε περήφανα με παρρησία, λέγοντας τα πράγματα όπως τά βλέπουμε, όχι όπως μάς τά υπαγορεύουν. Δίχως στρογγυλέματα. Δίχως να υφίσταται κάποιο πολιτικό κόστος, για να τό λογαριάσουμε. Ως κίνημα προώθησης ιδεών, το δ δεν ζητά τίποτα και από κανέναν, ούτε ψήφο, ούτε πιστούς, ούτε ακολούθους. Εν αντιθέσει, ως κίνημα ουσίας και δημοκρατίας προσφέρει για πρώτη φορά στον πολίτη τη δύναμη να διεκδικήσει την πολιτική του ελευθερία. Για να τά καταφέρουμε, βασιζόμαστε σε εθελοντές – κανονικούς δηλαδή ανθρώπους, οι οποίοι αγαπούν τους συμπολίτες και τη χώρα τους. Πολίτες, όχι πολιτικούς και υποψηφίους, των οποίων η καρδιά γεμίζει με ικανοποίηση, καθώς παλεύουν ανιδιοτελώς για το συλλογικό συμφέρον. Έτσι, η πολιτική επιστρέφει στους πολίτες. Έτσι, ξαναφτιάχνουμε την πολιτική. Και έτσι, φτιάχνουμε τη δημοκρατία μας.

Έτσι, σπάμε το μονοπώλιο της πολιτικής ζωής από τα κόμματα. Έτσι, ακυρώνουμε την κομματικοποίηση των πάντων – από τους ΟΤΑ μέχρι τα πανεπιστήμια. Έτσι, επιστρέφουμε στην πραγματική συμμετοχή και γινόμαστε φάρος έμπνευσης και δημοκρατίας για την ανθρωπότητα. Όσοι έχουν το θάρρος να εισέλθουν σε αυτό τον ηθικό αγώνα, σε αυτό το ευγενές ταξίδι, θα βρουν συνταξιδιώτες τους σε κάθε γωνιά του κόσμου.

Ο Μακιαβέλι υποστήριζε πως «οι πολιτείες πρέπει να επιστρέφουν στα θεμέλιά τους, για να βρίσκουν τη δύναμη, που θα τούς επιτρέψει να αναγεννηθούν». Στα δικά μας θεμέλια, δεν βρίσκονται κόμματα και σωτήρες, αλλά αληθινή δημοκρατία. Την οποία πολιτικά πρεσβεύει μόνο το δ.

Δέσμευση μας, να αφοσιωθούμε με όλες μας τις δυνάμεις στο σύνολο, στο εμείς, συμβάλλοντας έτσι στην κοινωνική συνοχή και ειρήνη, αλλά και στην αναζωογόνηση της χώρας.

Διαβάστε Επίσης

O Πούτιν χορεύει στο γάμο της Αυστριακής ΥΠΕΞ !

… Υπό τους ήχους μιας χορωδίας Κοζάκων !