Μ.Ιγνατίου: Το «θανάσιμο μίσος» Ερντογάν – Νετανιάχου

- in ΑΡΘΡΟ

Μ.Ιγνατίου: Το «θανάσιμο μίσος» Ερντογάν – Νετανιάχου

«Κατέφυγα σε γνωστό μου ψυχολόγο για το «φαινόμενο» της άγριας σύγκρουσης»  

«Κατέφυγα σε γνωστό μου ψυχολόγο, για να μού εξηγήσει το «φαινόμενο» της άγριας σύγκρουσης του προέδρου της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου: Αυτή η σύγκρουση, μού είπε, κυριαρχείται από «θανάσιμο μίσος», γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου, αναλύοντας τη μεγάλη κόντρα των δύο ηγετών.

Ο κ. Ιγνατίου συνεχίζει την ανάλυση, γράφοντας: «Δηλαδή; Ήταν η πρώτη μου αντίδραση. Εικάζω, απάντησε, πως, αν το Ισραήλ και η Τουρκία ήταν γειτονικές χώρες, ήδη θα είχε κηρυχθεί πόλεμος… Είπαμε και άλλα πολλά και φεύγοντας μού είπε ότι «πάντα πρέπει να καταφεύγεις στην ιστορία», όπου μονίμως οι πλείστοι βρίσκουν τις απαντήσεις. Όμως αυτή η διαμάχη δεν έχει σχέση με την ιστορία».

«Πρόκειται για σύγκρουση μικρών υπερδυνάμεων, στην περιοχή της Μεσογείου, για το ποια εκ των δύο θα υπερισχύσει. Και οι δύο έχουν εχθρούς και μύρια προβλήματα. Το Ισραήλ υποστηρίζεται, όμως, από την Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ και η Τουρκία (περιστασιακά) από τον ηγέτη του «ξανθού γένους», Βλαντιμίρ Πούτιν. Με μία μεγάλη διαφορά. Αν κινδυνεύσει το Εβραϊκό Κράτος, η Αμερική θα σπεύσει να τό υποστηρίξει. Αν βρεθεί σε κίνδυνο η Τουρκία, ο πρόεδρος της Ρωσίας θα παίξει τον ανήξεροΔιότι τα συμφέροντα του εξυπηρετούνται από τον Ταγίπ Ερντογάν τώρα, αυτή τη στιγμή, όχι αναγκαστικά στο μέλλον.

Οι ύβρεις, που αντήλλαξαν τα τελευταία 24ωρα ο κ. Νετανιάχου και ο κ. Ερντογάν, αποτελούν «πολεμικές ιαχές». Ας μην είμαστε αφελείς. Και οι δύο εξυπηρετούνται από αυτόν τον καυγά, ο οποίος θα μπορούσε να οδηγήσει και σε απρόβλεπτες καταστάσεις, λόγω του σχεδίου του προέδρου της Τουρκίας να προωθήσει την ισλαμική του ατζέντα, μέσω της άσκησης αντι-ισραηλινής εμπρηστικής ρητορικής, η οποία εμπλέκει και αμάχους.

Στο Τελ Αβίβ πιστεύουν ότι η Τουρκία χρηματοδοτεί τη Χαμάς, την οποία η Αμερική χαρακτηρίζει τρομοκρατική οργάνωση,και ότι ο κ. Ερντογάν, ο ίδιος προσωπικά, βρίσκεται πίσω από τα αιματηρά επεισόδια, που κόστισαν πολλές ζωές. Όχι, δεν υποστηρίζω τη χρήση της απαράδεκτης βίας από το Ισραήλ, αλλά είμαι βέβαιος πως οι διαδηλώσεις είναι καθοδηγούμενες από την Άγκυρα. Επαναλαμβάνω: είμαι εναντίον των δολοφονιών τόσων αθώων, αλλά οι Παλαιστίνιοι ηγέτες πρέπει να αναρωτηθούν για τους λόγους, για τους οποίους η Τουρκία επιθυμεί διακαώς ένα δικό τους πόλεμο με το Ισραήλ.

Τα παιδιά της Παλαιστίνης σκοτώνονται, όχι της Τουρκίας. Πρέπει να σκεφθούν, ποιόν εξυπηρετεί αυτόν ο πόλεμος; Μα μόνο την Τουρκία, η οποία ονειρεύεται να κυριαρχήσει στη Μεσόγειο. Και όσο το Ισραήλ ταλαιπωρείται με πολέμους θα αποδυναμώνεται, νομίζει ο Ταγίπ Ερντογάν. Κούνια που τόν κούναγε… Ακόμα και όταν το Εβραϊκό Κράτος βρέθηκε αντιμέτωπο με όλους τους Άραβες, μόνο απέναντι στο σύνολο του αραβικού κόσμου, δεν ηττήθηκε. Τούς νίκησε και τούς εξευτέλισε. Άρα, η τακτική του Ερντογάν, δεν εξυπηρετεί τους Άραβες, αλλά δίνει την ευκαιρία να «γλεντά» τον αραβικό κόσμο το Ισραήλ.

Ναι, είναι τόσο απλά τα πράγματα. Χθες αργά το βράδυ, για μία ακόμα φορά είναι η αλήθεια, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ θυμήθηκε τους Κούρδους και τους Κύπριους. Τούς θυμήθηκε ως τα πιο γνωστά θύματα του τουρκικού Αττίλα. Η αναφορά του έκανε αίσθηση και μού έλεγε ένας δικός μας διπλωμάτης ότι η επιρροή της έφτασε μέχρι και την Ουάσιγκτον. Αναμενόμενο… Το μέγα ζήτημα είναι άλλο, όμως: Καλές οι αναφορές και οι θύμησες, αλλά οι Κούρδοι και οι Κύπριοι χρειάζονται και άλλου είδους βοήθεια. Ο κ. Νετανιάχου, μού λένε, είχε μία από καρδιάς κουβέντα με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη και τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Αλέξη Τσίπρα, στη Λευκωσία. Είναι ευχάριστο ότι δεν διέρρευσε η ουσία αυτής της συζήτησης των τριών ηγετών. Οι Ισραηλινοί έχουν τις στρατηγικές τους ανάγκες και εμείς -ιδιαίτερα η Κύπρος- ένα προστατευτικό δίκτυ, οικονομικό και στρατιωτικό.

Μπορεί να βρεθεί η χρυσή τομή, ιδιαίτερα τώρα που οι Παλαιστίνιοι χώθηκαν μόνοι τους στην τσέπη του Ερντογάν, και οι υπόλοιποι Άραβες ασκούν μία αυτοκαταστροφική πολιτική. Λέμε ότι οι άνθρωποι κάνουν τα κουμάντα τους, όταν βρεθούν σε δυσχερή θέση. Και πρώτα και πάνω απ’ όλα, αναζητούν συμμαχίες. Θυμίζω -και καταλήγω- ότι η Τουρκία εξήλθε του Μνημονίου και του Προγράμματος του ΔΝΤ, λόγω των εβραϊκών και των αμερικανικών επενδύσεων… Θυμόμαστε τι είχε γίνει τότε. Έφτασε στις τουρκικές τράπεζες πακτωλός δολαρίων. Τώρα συμβαίνει το ανάποδο -και δεν έχει εντελώς άδικο ο Ερντογάν, που φωνάζει: οι αμερικανικές και εβραϊκές επενδύσεις έχουν μειωθεί σε απίστευτο βαθμό, με αποτέλεσμα να προκληθεί ρήγμα στην τουρκική οικονομία. Στη διπλωματία τα πάντα γίνονται… Αν δέ η διπλωματία «παντρευτεί» με τα συμφέροντα, μπορεί να γίνει και η νύχτα…μέρα – hellasjournal.com

Ο πρόεδρος και ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν και Μπιναλί Γιλντιρίμ, έκαναν χθες μία στοχευμένη επίθεση εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. Πρόκειται για δύο χώρες, που οι μουσουλμάνοι, στην συντριπτική πλειοψηφία τους, μισούν θανάσιμα. Με χαρά και αγαλλίαση θα έβλεπαν την καταστροφή του Ισραήλ.

Οπότε, όσοι επιτίθενται στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ και στον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, κερδίζουν αίγλη ανάμεσα στους μουσουλμάνους, και αποδοχή. Αυτό επιδιώκει εδώ και χρόνια ο Ταγίπ Ερντογάν. Να αναδειχθεί σε ηγέτη των, όπου γης μουσουλμάνων. Μόνο που αυτοί που τόν θαυμάζουν είναι οι φανατικοί ισλαμιστές, οι οποίοι ταυτόχρονα είναι οπαδοί των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους και της αλ Κάιντα. Να τούς χαίρεται ο πρόεδρος της Τουρκίας και να τόν χαίρονται !

  • Η χθεσινή αντιαμερικανική και αντισημιτική κίνηση του κ. Ερντογάν και του πολιτικού του «δούλου» Μπιναλί Γιλντιρίμ αποτελεί ταυτόχρονα και ένα μεγάλο ρίσκο. Στο τέλος και εφόσον τραβήξουν και άλλο το σχοινί, θα αποφασίσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, ότι η Τουρκία είναι δεδηλωμένος εχθρός τους, που σημαίνει ότι οι συνέπειες θα είναι μεγάλες και οι εξελίξεις καταιγιστικές. Έχουν πλέον άλλη επιλογή στην Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ; Βεβαίως όχι και ειδικά ο κ. Τραμπ είναι υποχρεωμένος να αναλάβει τις ευθύνες του.

Εδώ και καιρό, σε αντίθεση με άλλους συναδέλφους δημοσιογράφους, που τιμούμε τις αναλύσεις και τις απόψεις τους, εξηγήσαμε ότι η Αμερική έχει ένα απρόβλεπτο πρόεδρο, ο οποίος τα έχει βάλει με τους πάντες. Ο κ. Ερντογάν αποτέλεσε εξαίρεση -μέχρι τώρα- για λόγους που είναι μεν αδιανόητοι, αλλά τούς κατανοώ: Ήλπιζαν οι Αμερικανοί γραφειοκράτες ότι το αντάρτικο του προέδρου της Τουρκίας ήταν ένα φαινόμενο παροδικό και ότι αργά ή γρήγορα θα επιστρέψει στο μαντρί. Αφέλεια; Βλακεία; Ένα μείγμα των δύο σίγουρα…

  • Αυτό δεν συνέβη μέχρι τώρα. Ο Ερντογάν δεν επέστρεψε στο μαντρί. Έτσι, από τον Απρίλιο -ειδικά μετά την επιστροφή του υφυπουργού Γουές Μίτσελ από την περιοδεία του- άρχισαν να εκπονούνται εναλλακτικά σχέδια. Ήταν καιρός. Θα έλεγα ότι άργησαν πολύ οι Αμερικανοί…

Ήταν αδιανόητη, για πολλούς, η στάση των ΗΠΑ απέναντι στον Ερντογάν. Είχαν μάλιστα φτάσει σε ένα σημείο οι Αμερικανοί γραφειοκράτες, που δικαιολογούσαν τις …αδικαιολόγητες εκρήξεις του, στις οποίες κυριαρχούσε το μίσος για την Αμερική και το Ισραήλ. Και πάντα η μόνιμη δικαιολογία αφορούσε την πίστη τους ότι θα καταλάβει τα λάθη του και θα γίνει ξανά «πιστός» σύμμαχος της Δύσης. Πόσο λάθος έκαναν… Και πόση ζημιά υπέστη η υπερδύναμη…

Στο μεταξύ ο Ερντογάν είχε …φύγει. Προχώρησε σε στρατηγικές και στρατιωτικές συμφωνίες με τη Ρωσία και το Ιράν, αγόρασε στρατιωτικό υλικό από τη Μόσχα, έσπασε το εμπάργκο εναντίον του Ιράν, έκλεισε την πρόσβαση για τους Αμερικανούς και τους Νατοϊκούς μέσω της Τουρκίας, υποστηρίζει ότι επιθυμούν ο Βλαντιμίρ Πούτιν και η Τεχεράνη, έχει προσβάλει κατ’ επανάληψη τον πρόεδρο Τραμπ και τον πρωθυπουργό του Ισραήλ… Και τι δεν έχει κάνει εναντίον της Αμερικής και του Εβραϊκού Κράτους. Με λίγα λόγια, ο Ερντογάν τούς φτύνει και οι Αμερικανοί νομίζουν ότι βρέχει…

  • Οι χθεσινές του δηλώσεις αν και δεν ήταν οι χειρότερες περιέχουν στοιχεία εμπρηστικά, Μίλησε για «γενοκτονία» εκ μέρους του Ισραήλ και ανακοίνωσε ότι αναλαμβάνει επικεφαλής της εκστρατείας για την καταδίκη του Εβραϊκού Κράτους και της Αμερικής από τη Διεθνή Κοινότητα. Λογαριάζει βέβαια χωρίς τον ξενοδόχο, που είναι ο Πρόεδρος Τραμπ και ο οποίος είναι αποφασισμένος να προστατεύσει το Ισραήλ. Ήδη, η Αμερική τό έκανε γνωστό στα υπόλοιπα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ην. Εθνών.

Έστειλε στα Ιεροσόλυμα, για να εγκαινιάσει τη νέα αμερικανική πρεσβεία το πιο αγαπημένο του πρόσωπο, την κόρη του Ιβάνκα. Ήταν μία ιδιαίτερα καλοζυγισμένη απόφαση, γεμάτη μηνύματα. Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει πάρει θέση αναφανδόν υπέρ του Ισραήλ. Άρα -κατά τη γνώμη μου- και εναντίον της Τουρκίας. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, Μπάρακ Ομπάμα, που όταν βρέθηκε στην ίδια θέση, τάχθηκε με το μέρος της Τουρκίας και του Ερντογάν, και εναντίον του Ισραήλ, που ήταν πάντα πιστός σύμμαχος της Ουάσιγκτον. Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα λάθη του Ομπάμα…

Οι επόμενες μέρες μπορεί να κρύβουν εκπλήξεις για την Τουρκία και τον απολυταρχικό πρόεδρό της. Επέλεξε να συμμαχήσει με όλους τους εχθρούς της Αμερικής και αυτή η απόφασή του, δεν μπορεί, παρά να έχει μεγάλο κόστος… Τα ψέματα τελείωσαν για τον κ. Ερντογάν, αλλά κυρίως για τον κ. Τραμπ – hellasjournal.com

Διαβάστε Επίσης

«Εμείς οι Έλληνες διαχρονικώς θα υπερασπιζόμαστε την Ελευθερία έναντι παντός, με κάθε τίμημα»

«Εμείς οι Έλληνες διαχρονικώς θα υπερασπιζόμαστε την Ελευθερία